Korku ve Engel Üzerine

Dün yazdığım yazıyı eşim okuduğunda "Kursağımda kaldı. Keşke devamını getirseydin." dedi. Son yirmi dört saatte de önüme korku ve korkmak üzerine çok gönderi çıkınca bu iki olguyu nasıl birleştirebilirim diye düşündüm. (Dipnot asistanlık süreci çok fazla vakit aldığı için yazılar her gün çıkmıyor farkındayım.)

Hayatta engellerin hep olduğunu dün iki büyük örnek ile yazmıştım. Bununla birlikte daha detaylı ele aldığımızda. Kendinizi düşünün şu anda yaptığınız işi ilk başlarda hemen yapmaya mı başladınız yoksa zorlandığınız oldu mu? Bir bebek yürümeye başlamadan önce kaç kere düşüyor kaç kere emekliler sonra ilk adımını atabiliyor değil mi?

Peki, bizi şimdi sıkıntıları aşmaktan engelleyen nedir? Hayat gösteriyor ki, birşeyleri her yaptığımızda engeller zorlukla çıkacak ve biz üzerine düştüğümüzde bunu yenebilir hâle geleceğiz. Cevap ise ikinci olgumuza çıkıyor aslında: Korku. 

Çocukken yürümeye başlarken ne kadar hatırlamasak da yürüyemeyeceğimizden korkmuyorduk. Şimdi ise dertler ve dertlere verdiğimiz tepkiler nedeniyle beynimizde bir korku tabakası sarılmış bir durumda. Bunların bizim büyümemize engel olmasına izin veriyoruz. (Biraz karışık bir cümle oldu farkındayım ama sizler anladınız beni)

Ne yapalım? Aslında bir şey yapmamıza gerek yok gerçekten. Başardıklarımızı ve eskiden olan dertlerimizi göz önüne getirirsek, göreceğiz ki; evet dertler durmuyor geçip gidiyor. Hiç biri kalıcı değil. Geriye sadece anıları ve bize bıraktıkları olgunluk kalıyor. Başardıklarımızı anne karnında öğrenmedik zamanla geliştik. O zaman, bu dertler de kalmayacak ve bu dertler de bizi olgunlaştıracak ve yeni şeyler başarmaya devam edeceğiz. Korkmaya gerek yok. Yola devam...

Hepinize hayatın zorlukları ve güzellikleri içerisinde devam ettiğiniz ve zevk aldığınız bir yaşam diliyorum.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kaju

              Biz çocukken köy düğünlerinde nişan takıldıktan sonra küçük ağzı bağlı renkli paketlerde kuruyemiş verilirdi. Biz çocuklar için ayrı bir eğlencesi vardı bu paketlerin. İçlerinde leblebi ve ay çekirdeklerinin sayıca fazlalığının yanında içinde ne kadar badem, antep fıstığı ve fındık olduğunu tek tek sayar ve birbirimize söylerdik. Evlenenlerin ailesi ne kadar zengin ise içindeki fındık, badem gibi kuruyemişlerin de sayısı artardı. Bizler de bir o kadar sevinirdik tabii.             Bir gün yine bir köy düğününde nişan takıldığında kuruyemiş paketleri dağıtılınca artık paketlerden yine zengin bir düğüne geldiğimizi anlamıştım. Yaklaşık on bir on iki yaşında idim. Paketten hiç bilmediğim bir kuruyemiş çıktı. Yarım ay şeklinde uçları yuvarlak, üstünde tuz taneleri vardı. Anneme sorduğumda fıstık demişti ama benim bildiğim iki çeşit fıstık vardı. Biri yer fıstığı...
Devamı

Travmalar

Hapishanelerdeki çocuklarda erken yaşta anne babasını kaybetmiş çocuk sayısı 2-3 kat daha fazladır. Bu bilgiye şaşırdınız mı? Bence şaşırmadınız beklendik bir tablo gibi görünüyor. Çünkü erken yaşta olan travmatik bir çocuk sonrasında tutunamama problemleri derken uyuşturucu veya hırsızlık nedeniyle hapse düşer. Deha sayılacak yüksek zekaya sahip insanlarda araştırma yaptığınız zaman da; anne veya babasından erken yaşta ayrılmış veya anne babasını erken yaşta kaybetmiş çocukların sayısının çok olduğunu söylesem ne düşünürsünüz peki?  Travmalar insanın yaşamını normal düzeyden kaydırır sadece ne tarafa gidileceğine karar vermeniz gerekir. Şöyle açıklayayım. Anne ve babası sağ orta gelirli bir ailenin çocuğu ortalama problemlerle uğraşır. Sevgiliden ayrılmak, sigara içmek veya annesinin kızması gibi. Ortalama problemler ise ortalama bir hayat sunar. Başarılı olur ama dahi zannetmiyorum. Travmatik bir çocuk daha uç problemlerle uğraşır. Eve yemek getirmek, hayatta kalabilmek gibi. Ort...
Devamı

Politika ve Doktorluk

İki gün önce doktorlartakvimi sitesinin çalışanı Sayın Çiğdem Hanım'ın durumunda şirketin bir durumunu gördüm ekran görüntüsü aldım ve paylaştım. Resimde "Doktor nedir? Gecesini gündüzüne katarak, kendisini insan hayatını kurtarmaya ve iyileştirmeye adayan kişi." yazıyordu.  Benim hoşuma gittiği için paylaştım. Ama bazı durumlar daha çok ilgi çeker bilirsiniz. Doğa paylaşımı yaparsanız bir iki kişi kalp atar yemek paylaşımı yaparsanız beş altı kişi afiyet olsun yazar özel bir gününüzü paylaşırsanız onlarca insan tebrik mesajı yazar. Bunun temelde iki nedeni vardır. Birincisi bazıları mesaj atmasam ne derler mantığı sosyal medyaya gitmiştir o yüzdendir. İkincisi ise bazı durumlar etki tepki doğurur. Doğa fotoğrafı Doğa sevenlerde cevap yazma isteği uyandırır. Özel günleriniz onların özel günlerini aklında canlandırır sizi yakınınızda hisseder. Benim durumumda da böyle bir şey olmasını isterdim ama olmadı. Son bir kaç yıldır doktor dövme grevler vs o kadar çok oldu ki. Dokt...
Devamı