Eksiklik ve Gereklilik

"Sürekli eksik olan, bir süre sonra gerekli de olmuyor." diye bir söz okudum. Sartre'ye atfedilmişti. Sartre bu kadar duygusal bir adam değildir. Biraz araştırınca Leon filminde geçtiğini öğrendim sözün. Buna ben biraz kafana göre iş yapmak diyorum. Paylaşmak için paylaşmış olmak(Belki birileri de bir yerlerde benim için diyordur bu şekilde...).

Bu durum sadece yazılarda yok; bu gözle baktığınızda; ne kadar da çok bir şeyler yapmak için yapan insan olduğunu göreceksiniz. Nöbette bulunmak için bulunan personelinden, reçete yazmak için oturan doktoruna kadar(her zaman çuvaldızı önce kendine batırmalı insan). Her yerde böyle insanlar görmeniz büyük olasılık.

Bunun ne sakıncası var peki? Öncelikle kendinize zararı var. Hayattan ve yaptığınız işten zevk almanızı engelliyor. Yapmak için yapmak meyve kabuğunu yiyip etini çöpe atmaya; araba satın alıp sürmemeye benzer. Yapmak kısmı işin zor kısmıdır lezzetsiz kısmıdır. Asıl lezzet hakkını vererek yaptığınız zaman alacağınız lezzette gizlidir. 

İkincisi başkalarına zararı var. Bunlarda birincil ve ikincil zararlar olarak ayrılıyor(Bazen mükemmel kafa karıştırırım.) Birincil zararı şu şekilde açıklayabilirim. Ben doktor olarak işimi iyi yapmazsam hastanın filminde kitleyi gözden kaçırsam ve hastayı bu durum nedeniyle zarara soksam bu birincil (yeni neslin tabiriyle primer) zarardır. 

Bir de ikincil(bunun da karşılığı sekonder) zarar var. Bu daha çok farkındalığı olan düzenli okurlarım için. İşi siz yapmak için yaparsanız bu  çoğu zaman eksik veya hatalı iş yapmanıza neden olacaktır. Buraya kadar aynı, bununla birlikte işin üstünkörü yapılması hem işe hem de işteki diğer insanlara da zarar veriyor. Nasıl yani? Birilerinin eksikliği başkalarının çok çalışmasına neden oluyor. Bu da iş arkadaşlarının yorulmasına neden oluyor ve kendi işleri ile ilgilenmelerine fırsatı bırakmıyor. O iş grubu da dışarıdan kötü bir imajla görünüyor maalesef. Kandıran esnaf, çalışmayan öğretmen veya kibirli doktor imajları hep bu iş ahlakına sahip insanlar yüzünden oluşan imajlar. 

Hepinize işinizi severek ve iş gibi yaptığınız bir hayat diliyorum...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kaju

              Biz çocukken köy düğünlerinde nişan takıldıktan sonra küçük ağzı bağlı renkli paketlerde kuruyemiş verilirdi. Biz çocuklar için ayrı bir eğlencesi vardı bu paketlerin. İçlerinde leblebi ve ay çekirdeklerinin sayıca fazlalığının yanında içinde ne kadar badem, antep fıstığı ve fındık olduğunu tek tek sayar ve birbirimize söylerdik. Evlenenlerin ailesi ne kadar zengin ise içindeki fındık, badem gibi kuruyemişlerin de sayısı artardı. Bizler de bir o kadar sevinirdik tabii.             Bir gün yine bir köy düğününde nişan takıldığında kuruyemiş paketleri dağıtılınca artık paketlerden yine zengin bir düğüne geldiğimizi anlamıştım. Yaklaşık on bir on iki yaşında idim. Paketten hiç bilmediğim bir kuruyemiş çıktı. Yarım ay şeklinde uçları yuvarlak, üstünde tuz taneleri vardı. Anneme sorduğumda fıstık demişti ama benim bildiğim iki çeşit fıstık vardı. Biri yer fıstığı...
Devamı

Travmalar

Hapishanelerdeki çocuklarda erken yaşta anne babasını kaybetmiş çocuk sayısı 2-3 kat daha fazladır. Bu bilgiye şaşırdınız mı? Bence şaşırmadınız beklendik bir tablo gibi görünüyor. Çünkü erken yaşta olan travmatik bir çocuk sonrasında tutunamama problemleri derken uyuşturucu veya hırsızlık nedeniyle hapse düşer. Deha sayılacak yüksek zekaya sahip insanlarda araştırma yaptığınız zaman da; anne veya babasından erken yaşta ayrılmış veya anne babasını erken yaşta kaybetmiş çocukların sayısının çok olduğunu söylesem ne düşünürsünüz peki?  Travmalar insanın yaşamını normal düzeyden kaydırır sadece ne tarafa gidileceğine karar vermeniz gerekir. Şöyle açıklayayım. Anne ve babası sağ orta gelirli bir ailenin çocuğu ortalama problemlerle uğraşır. Sevgiliden ayrılmak, sigara içmek veya annesinin kızması gibi. Ortalama problemler ise ortalama bir hayat sunar. Başarılı olur ama dahi zannetmiyorum. Travmatik bir çocuk daha uç problemlerle uğraşır. Eve yemek getirmek, hayatta kalabilmek gibi. Ort...
Devamı

Politika ve Doktorluk

İki gün önce doktorlartakvimi sitesinin çalışanı Sayın Çiğdem Hanım'ın durumunda şirketin bir durumunu gördüm ekran görüntüsü aldım ve paylaştım. Resimde "Doktor nedir? Gecesini gündüzüne katarak, kendisini insan hayatını kurtarmaya ve iyileştirmeye adayan kişi." yazıyordu.  Benim hoşuma gittiği için paylaştım. Ama bazı durumlar daha çok ilgi çeker bilirsiniz. Doğa paylaşımı yaparsanız bir iki kişi kalp atar yemek paylaşımı yaparsanız beş altı kişi afiyet olsun yazar özel bir gününüzü paylaşırsanız onlarca insan tebrik mesajı yazar. Bunun temelde iki nedeni vardır. Birincisi bazıları mesaj atmasam ne derler mantığı sosyal medyaya gitmiştir o yüzdendir. İkincisi ise bazı durumlar etki tepki doğurur. Doğa fotoğrafı Doğa sevenlerde cevap yazma isteği uyandırır. Özel günleriniz onların özel günlerini aklında canlandırır sizi yakınınızda hisseder. Benim durumumda da böyle bir şey olmasını isterdim ama olmadı. Son bir kaç yıldır doktor dövme grevler vs o kadar çok oldu ki. Dokt...
Devamı