Zihniyet Üzerine Yazılar -2

İçimdeki ses gece bana isyan etti. Neden İran'da ölen kız için yazdın da, Bartın'da ölen madenci işçiler için yazdın da neden hiç ölen askerlerimiz için yazmadın, sadece Kuzey Irak'ta olduğun zamandan beri iki şehit çıktı. "Yoksa önemsemiyor musun?" diye sordu. "Önemsemez olur muyum." dedim. En başta insan oldukları için önemsiyorum zaten sonra kutsal bir görevi yerine getiriyorlar o yüzden önemsiyorum. Görev arkadaşlarım olduğu için önemsiyorum. Ama ne yazacağımı ve nasıl yazacağımı bilmiyorum o yüzden yazamıyorum. Ölümleri azaltılabilir mi ya da nasıl azaltılabilir bir çözüm sunamadığım için yazamıyorum. Yoksa diğerleri gibi vatan sağ olsun yazısı yazmak kolay. Yapılan çok zor değil başka birinin ekran görüntüsünü al. Durumunda paylaş. Bunun ismi önemsiyorum oldu. Ama bunun ismi önemsemek değil en azından tam olarak değil. Aklıma şu geliyor ne yapsın hiç paylaşmasın mı? Eğer aman ben de paylaşayım düşüncesinde ise zahmet edip paylaşmasın. Üzüntüsünü yansıtmak için paylaşanlara saygım sonsuz ne kadar az da olsalar. En azından benim çevremde az. Ama bu ülkede sadece halk yok ki halkı yöneten yönetici bir kesimde var. Ve onların bu nasıl azaltılabilir diye düşünmesi ve proje üretmesi gerekiyor. Halk burada devreye giriyor işte bana göre. Yönetici iş yapmıyorsa neden yapmıyorsunuz diye sormalı. Ama hem halk bananeci hem yönetici.

Hepinize bananeci zihniyetten kurtulmuş bir düşünce yapısı diliyorum.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kaju

Travmalar

Politika ve Doktorluk