Ön yargı
Ziya Şakir Yılmaz Bey'in ses kayıtlarında bir hikaye dinlemiştim. Bir gün bir adam üç çocuğu ile metroya biner çocuklar metroyu birbirine katar ama baba sessizce oturur hiç bir şey demez. Metrodaki insanlar rahatsız olmaya başlar öfler püfler ama adamda ses yoktur. Sonunda yolculardan biri dayanamaz ve "beyefendi çocuklarınıza hakim olur musunuz bütün metro rahatsız görmüyor musunuz" diye sorar. Adam üç çocuğuna bakar mahcup olmuştur. Özür dilerim eşimi kaybettim farkında değildim der ve çocukları alıp o durakta iner hemen.
İnsanları ne kadar dinliyoruz ya da dinliyor muyuz? Günümüzde o kadar ön yargılı bireyler hâline geldik ki kimse kimseyi dinlemek için çok da uğraşmıyor.
Önyargı bir ruhi hastalıktır. Bu hastalıktan kurtulmanın yolu da insanlar hakkında fikir oluşturmadan onları dinleyip anlamaktır. Sizleri insanları ne kadar çok dinlemeyi öğrenirseniz o kadar da ön yargıdan uzak bireyler hâline gelirsiniz.
Hepinize ön yargıdan uzak bir hayat diliyorum.
Yorumlar
Yorum Gönder