Mükemmeliyet Çöplüğü

David BURNS iyi hissetmek kitabında mükemmel olma çabasının insanı ruhen nasıl yıprattığını anlatıyor. Verimi de çok fazla düşürdüğünü söylüyordu. Yıllar sonra Ziya Şakir Yılmaz'ın mükemmeliyet çöplüğü diye bir tabirini duydum. O çöplükte üretim olmaz diyordu bir eğitiminde. 

Mükemmeliyetçilik neden bu kadar zararlı çünkü öncelikle sizin pratiğe geçmenize izin vermez. Teorikte o kadar takılı kalırsınız ki pratiğe geçemezsiniz. En mükemmeli olsun diye uğraşırsın ama size bir sır vereyim mi em mükemmele asla ulaşamazsınız. Her şeyin her zaman daha iyisi vardır. Bu saldım çayıra mevlam kayıra mantığı ile iş yapın demek değil. Ne de olsa kervan yolda düzülür diye düşünürseniz çok fazla şeyi düzeltmek zorunda kalırsınız ama belli bir plan dahilinde her şeyi yaptıktan sonra elbet sorunlar da olacak onları da yolda düzersiniz zaten sıkıntı olmaz.

Mükemmeliyetçi bakış açısının bir başka sıkıntısı ise yöneltilen insanlarda baskı hissi ve huzursuzluk oluşturmasıdır. Eğer yönetici kadrosunda iken insanlardan hep mükemmeli isterseniz ya ilk dediğim gibi işleri hiç bir zaman yapamayacaklar ya da bu baskıya dayanamayıp işi bırakacaklardır. 

Peki bu mükemmeliyetçi bakış açısından nasıl kurtulabiliriz? Öncelikle hiç bir işin hiç bir zaman mükemmel olmayacağını ama yaptıkça her seferinde mükemmele biraz daha yaklaşacağını kabul ederek o işi yapmalıyız. Bu bakış açısını kabul etmek bile yüzde doksan düzeltecektir ama bu bakış açısı da bir günde değil günden güne kazanılan bir bakış açısı. İkinci olarak plan yapıp ona uygun gitmeye çalışmak ve %85-90 hata payı bırakmak işimizde mükemmeli aramamızı azaltacaktır.

Hepinize mükemmelden iyiye doğru değişen bakış açılı bir hayat diliyorum.